Albanië 2026
“Het land van bergen en blauw water”
Het begon met “Wie is de Mol”, één van mijn favoriete programma’s. Ongerepte bergketens, diepe kloven en azuurblauwe wateren hebben een diepe indruk op ons gemaakt. Afgelopen jaar in de loodzware survivaltocht in “No Way Back” werd weer de ruige kant van Albanië getoond.
Albanië is in rap tempo uitgegroeid tot één van het meest fascinerende decor van de programmamakkers en dat maakte ons nieuwsgierig.
Hier onder lees je ons reisverslag van de tweeweekse reis.
16 mei: Havenstad Durrës
We komen rond 10.00 uur in Albanië aan en halen de huurauto op. Alles liep in de soep toen het ineens begon te regen. We waren van plan om een wandeling te maken bij Bovilla Lake, maar met deze omstandigheden kiezen we om te “schuilen” in Durrës. Een grote haven stad biedt veel meer in de stromende regen.
We gaan uitgebreid lunchen en laten ons masseren.
In de middag klaarde het weer helemaal op. We lopen langs de promenade en een korte stadswandeling. Het belangrijkste monument in Durrës is het Romeinse Amfitheater, dat vroeger plaats bood aan een kleine 20.000 toeschouwers en is één van de grootste van de hele Balkan. We lopen langs de Venetiaanse toren, kasteel ruïnes, statige panden en straten bezaaid met palmbomen.
Tegen de avond rijden we naar ons hotel.
17-18 mei: Thethi National Park
Theth is een schattig bergdorp, gelegen in de Albanese Alpen. Nog 5 jaar geleden was het dorp alleen per vier wieldrive te bereiken, maar tegenwoordig is de smalle weg geasfalteerd. Door de vele haarspeldbochten doen we er 4 uur over om daar te komen, maar het is zeker geen straf. Het prachtige berglandschap is adembenemend.
In Theth hangt een authentieke sfeer. Mensen zijn super aardig. Het landschap bestaat uit ruige bergen en watervallen. De eerste wandeling lopen we door de groene dal richting de iconische Grunas Falls. Het geluid van het water is van verre te horen. De waterval stort hier van dertig meter hoogte naar beneden.
De volgende dag gaan we wat dieper de wildernis in. We wandelen naar ‘’het Blauwe Oog” van Theth (Syri i Kalter), zoals ze hier noemen. Na een uurtje wandelen komen we in de groene oase met een natuurlijke bron. Het ijskoude smeltwater heeft een prachtig blauw kleur.
Verder bezoeken we een kerkje en proeven de traditionele Albanese keuken.
De sfeer die er hangt maakt Theth écht bijzonder. Het dorpsleven is het zelfde als decennia geleden. Overal grazen paarden in de wei. Er zijn geen grote hotels, maar guesthouses, die je met de open armen ontvangen. Pure rust, schone lucht en ongerept landschap maken Theth een bijzonder plekje in Albanië.
19 mei Shkodër
Shkodër is een stad aan de oevers van het gelijknamige meer. Het meer van Shkodër (overigens prachtige natuur) hebben we vorige jaar bezocht vanuit Montenegro. Nu gebruiken we de stad enkel voor doorreis.
Mocht je een tijd hebben dan is een wandeling door de autovrije en sfeervolle hoofdstraat zeker een aanrader. Venetiaanse architectuur, kleurrijke gebouwen, vele cafeetjes en terrasjes vormen de gezelligste plek van de stad.
20-21 mei Komani Lake en Shala River
De volgende twee dagen blijven we in de buurt van Komani Lake.
De weg er naar toekronkelt tussen het schitterende berglandschap. We stoppen om de haverklap om de drone omhoog te sturen en het weidse uitzicht te bewonderen.
Het meer van Koman is een kunstmatig stuwmeer met prachtig turquoiseblauw water. Het is ontstaan toen eind jaren 70 het communistische regime van Albanië begon met het bouwen van de enorme dam van 130 meter hoog. Toen de dam werd voltooid en de maximale capaciteit werd bereikt, werd de diepe smalle kloof van de Drin rivier volledig onderwater gezet. De oude wegen en diverse kleine dorpjes verdwenen onder het water, maar wat toen ontstaan is, is buitengewoon. Een schilderachtige landschap, die sterk lijkt op Noorse fjorden.
Vroeg in de ochtend maken een boottocht richting Shala River. We varen tussen de hoge steile rotswanden, die tot 300 meter uit het water oprijzen, soms varen we door een smalle doorgang. Het landschap is adembenemend.
Shala River is een zijtak van het Koman meer, gelegen in een prachtige vallei. Kristalhelder turquoise water omringd door ruige kalkstenen bergtoppen vormen samen een indrukwekkende plek. Om van de rust te kunnen genieten, overnachten we in één van de guesthouses aan de rivier.
22 mei Krujë
Er zijn in Albanië plekjes, die je beter kan overslaan. Ik begrijp het fenomeen van deze stad niet helemaal. In alle blogs en reisverslagen lees je dat je Krujë niet mag overslaan op de roadtrip door Albanië. Ik ben niet gecharmeerd geraakt.
De oude bazaar zorgt voor mooie plaatjes, maar heeft zijn oude ziel grotendeels verloren. Er worden veel in China geproduceerde artikelen en souvenirs verkocht voor hoge toeristenprijzen.
Krujë is historisch ontzettend belangrijk vanwege de nationale held Skanderbeg. Het Skanderbeg-museum binnen de kasteelmuren is in de jaren 80 gebouwd onder het communistische regime. Het betonnen bouwwerk staat in groot contrast met de originele middeleeuwse ruïnes van een oud kasteel.
Overdag is het hier super druk, de lokale mensen vind ik opdringerig en niet aardig.
23-24 mei Berat en Osumi Canyon
’s Ochtends rijden we eerst langs Bovilla Lake. Eigenlijk mochten we deze weg helemaal niet rijden met een gehuurde auto, maar dat wisten we dus niet. De weg is super slecht, vol grote kuilen, maar het berglandschap is super mooi.
Daarna rijden we door naar Berat, ook wel “de stad van duizend ramen” genoemd. Vanaf 2008 is Berat uitgeroepen tot UNESCO werelderfgoed vanwege de kenmerkende en goed bewaarde Ottomaanse architectuur.
We lopen over geplaveide straatjes, langs historische gebouwen en bezoeken het kasteel, die een dorp op zich is.
De tweede dag rijden we naar Osumi Canyon. Deze kloof is bekend om zijn verticale rotswanden, die 100 meter hoog rijzen. De 20 km lange kloof is prachtig om te zien en ik kan je verzekeren dat de bijnaam “Grand Canyon van Albanië” absoluut niet overdreven is.
25 mei Gjirokaster
Een korte rit brengt ons naar de volgende Albanese parel: Gjirokaster, een stad met de bijnaam “de stad van steen’’. Dit UNESCO stadje wordt gekenmerkt door geplaveide straatjes, leistenen daken en een oud kasteel, volledig uit steen gehouwen.
Het oude centrum is compact en sfeervol. De vele restaurantjes hebben hun tafeltjes midden op straat staan wat het extra gezellig maakt. Als je door de straatjes wandelt, heb je het idee dat je terug in de tijd gaat. Zeker als je de typische Ottomaanse huizen of het imposante kasteel bezoekt.
Ik vond Gjirokaster leuker dan Berat, maar dat is persoonlijk. Voor mij straalt Gjirokaster meer geschiedenis uit en oogt wat authentieker.
26 mei Butrint National Park en Blue Eye
Onderweg naar het zuidenbezoeken weSyri i Kalter. Vanaf de parkeerplek lopen we in 20 minuten naar Blue Eye, een ondergrondse zoetwaterbron, die op het menselijke oog lijkt. Het water is licht blauw en in het midden bevind zich een zwarte pupil met een blauwe iris. Het beste zie je dit van bovenaf.
Daarna rijden we door naar Ksamil. Deze trekpleister van de Albanese Riviera valt tussen de grenzen van Butrint National Park. Wat ik echt niet begrijp is dat het hier zo vol is gebouwd met ontelbare beach barretjes en vol gezet met strandstoelen en parasols dat je het strand bijna niet meer ziet. De meeste strandstoelen zijn momenteel leeg, maar in het hoogseizoen schijnt het hier een chaos te wezen. Het water is echt prachtig blauw.
Het kleine National Park bestaat verder uit moerasgebied, rotsige kusten, blauwe wateren en mediterrane bossen.
We bezoeken nog de archeologische overblijfselen van Butrint. Wat bijzonder is aan deze plek, dat je hier ruïnes vindt uit de verschillende tijdsperiodes: Griekse oudheid, Romeinse tijd, Byzantijnse en Christelijke periode en tenslotte de Venetianen en Ottomanen uit de middeleeuwen. Rond de 19e eeuw raakte de stad verlaten en is overgeroeid door moerassen en bossen, waardoor de ruïnes uitzonderlijk goed bewaard zijn gebleven.
27-28 mei Himarë
Aankomende twee nachten blijven we aande Albanese Rivera. En wat ben ik blij dat we voor Himarë hebben gekozen. Hier vind je nog een strand, waar je je eigen handdoek uit kan spreiden. Er hangt hier een relaxte sfeer. Wit gelakte huisjes doen me aan Griekeland denken.
Het oude stadje is omringd door de bergen en olijfgaarden.
De duizenden jaren oude kasteelruïne ligt op een heuvel en herbergt veel stenen bewoonbare huizen en oude kerken.
We bezoeken het buurdorpje Dhermi met zijn witgelakte huisjes en Gijpe Canyon, die helemaal doorloopt tot aan het strand. De kloof is 2,5 km en de wanden rijzen tot 150 meter hoog. Een prachtig stukje natuur!
We maken ook een boottocht langs de spectaculaire kliffen, die in de azuurblauwe Ionische zee storten, afgewisseld met piepkleine idyllische baaitjes en verborgen strandjes. We zwemmen in de blauwe wateren en luieren op het strand. De kustlijn bij Himarë is onbeschrijfelijk mooi!
29 mei Onderweg naar Tirana
We moeten nog een flinke stuk rijdendus direct na het ontbijt stappen we in de auto.
Het eerste stukje voert langs kleine, slaperige dorpjes met geplaveide straatjes en wit gelakte huisjes.
Dan passeren we Vlorë, een grote stad die momenteel een enorme bouwput is. Het is duidelijk dat ze hier grote plannen hebben. We maken een stop om te lunchen en worden weer in de watten gelegd door de bediening van het restaurant. Nadat we hebben gegeten worden we nog verrast door een enorme schaal met verse fruit. Zo lief!
Bij Tirana staan we zoals gewoonlijk in de file. De stad zelf hebben we bewust overgeslagen.
Onze laatste accommodatie ligt vlakbij het vliegveld, zodat we morgen ochtend op tijd op het vliegveld kunnen zijn.
30 mei Bye, bye Albanië
We zijn al rond 8.30 bij het vliegveld. Leveren de auto in en gaan door naar de incheck balie. Hier werken ze nog met oude systemen. Het duurde super lang tot we de koffers konden inleveren. Wel één voordeel, we konden bijna gelijk naar de gate.
Met een kleine vertraging vliegen we naar Amsterdam. Bye, bye Albanië.
Vorige jaar waren we gecharmeerd van Montenegro. Nu komt Albanië erbij. Wat een mooi land, ruige natuur, supervriendelijk mensen en heerlijk eten. De Balkan landen waren totaal onbekend voor ons, maar wat een grote verrasing
Voor meer foto’s, volg deze link.